Dinləməyi öyrənmək lazım deyil
Klassik musiqini sevmək üçün onu bilmək şərt deyil. İlk dəfə dinləyənlər üçün bir neçə sadə yol.
Çoxları klassik musiqidən bir az çəkinir. Sanki onu anlamaq üçün xüsusi hazırlıq, bəstəkarların adları, əsərlərin tarixi lazımdır. Əslində hər şey daha sadədir: musiqi əvvəlcə hiss edilir, sonra başa düşülür.
Bir səsin ardınca gedin
Əsərin içində itdiyinizi hiss edəndə bir səsi seçin və onu izləyin. Bəlkə violonçelin dərin xətti, bəlkə skripkanın yuxarıda uçan melodiyası. Bir alətin ardınca getmək, böyük bir mənzərədə bir cığırla gəzmək kimidir: bütün mənzərəni görməsəniz də, yolu itirmirsiniz.
Təkrarları tapın
Klassik musiqi təkrarı sevir. Əsərin əvvəlində eşitdiyiniz mövzu sonra başqa alətdə, başqa tempdə, bəzən tamam başqa əhvalda geri qayıdır. Onu tanıdığınız an əsər sizinlə danışmağa başlayır.
Tanış melodiyadan başlayın
Bəzən ən yaxşı başlanğıc artıq tanıdığınız bir melodiyadır: film musiqisi və ya sevdiyiniz mahnının simli alətlər üçün işləməsi. Tanış melodiyanın yeni səslənməsi qulağı açır, növbəti dəfə isə daha naməlum bir əsərə hazır olursunuz.
Musiqi əvvəlcə hiss edilir, sonra başa düşülür.
Musiqiçilərə baxın
Şam işığında konsertdə musiqiçilər sizdən cəmi bir neçə addım aralıdadır. Onlara baxın: skripkaçının nəfəsinə, violonçelçinin başını necə əydiyinə, musiqiçilərin bir-birinə necə işarə verdiyinə. Musiqini görmək onu eşitməyə kömək edir və bir müddət sonra notların arxasındakı insan söhbətini hiss etməyə başlayırsınız.
Gözlərinizi yumun
Ən sadə məsləhət budur. Bir neçə dəqiqəlik gözlərinizi yumun və yalnız dinləyin. Şamların isti işığı göz qapaqlarınızın arxasında da qalacaq, musiqi isə birdən daha yaxın, daha aydın səslənəcək.
Klassik musiqini sevmək üçün onu “başa düşmək” lazım deyil. Lazım olan yalnız bir axşam, bir neçə şam və açıq qulaqdır.
